Rondo ei in vitg tut special. L’aria ei schubra e clara, las fluras flureschan, ils utschals contan ed ils habitonts dil vitg malegian e scrivan poesias. Ils treis amitgs Culan, Stella e Fabian vulan esser negliu auter. Mo tuttenina ei tut stau eri, vegniu quiet. In scutinem precaut ei resunaus: En nies vitg vegn l’Uiara ed ils habitonts han buca saviu, tgi che l’Uiara ei. Stgira e sgarscheivla cun grond rebalzem e scruschem s’avischina ella al vitg. Ella porta nuot auter che destrucziun e negin sa tener si ella, entochen ch’ils treis amitgs fan ina scuvretga geniala. L’Uiara ei stada eri per in mument ed ei plaunet sesligiada ella glisch. In omagi a la pasch, a la resistenza ed a la speronza. Ina historia che dat curascha e muossa che nus pudein adina far enzatgei era en vesta a l’Uiara.
Translaziun e lectorat: Kate Malarenko e Uolf Candrian